| De groei van onze school... |
 |
 |
Terwijl wij in de grote media worden overstelpt met historische verhalen
over de voorbije jaren en toekomstvisioenen worden opgehangen over het
nieuwe millennium, mogen wij ook wel eens in de achteruitkijkspiegel kijken
en even vooruitblikken wat onze school betreft. Met een eerste knipoog van voldoening over hetgeen hier sinds haar ontstaan in 1963 werd neergezet. |
|||
 |
De geestelijke vaders die aan de wieg stonden koesterden nochtans geen hoge
ambities met hun boreling. Hij kreeg de naam “Wijkschool van het Koninklijk Atheneum” en eigenlijk had het zelfs Wijkschooltje moeten zijn, want het schooltje kreeg een anti-groeipil ingeplant. Verder dan een paar kleuterklassen en een eerste en tweede leerjaar reikten de aspiraties niet. Meer hoefde dat niet te zijn, want alleen bedoeld om ouders, grootouders met zeer jonge kinderen tussen 3 en 7 tot 8 jaar niet te verplichten om dagelijks op en weer naar de “voorbereidende afdeling van het Koninklijk Atheneum” te stappen, te fietsen... |
|||
 |
Vanaf het derde leerjaar zouden de kinderen “van boven den bareel” de weg heen en terug naar de Pacha-omgeving wel zelf aankunnen, was het uitgangspunt. Kortom, deze vestiging in de Sint-Rochuswijk was voorbestemd om een Bonsai-boompje te blijven in het onderwijslandschap. Waarschijnlijk waren er echter een paar vooruitziende mannen of vrouwen die hoger mikten. Waarom moest men anders dat grote terrein tussen de Bernaerts- en de Balthazarstraat (toen nog een halve heirbaan) aankopen? Voor een drietal paviljoentjes was dat niet echt nodig. De geesten hebben niet gedwaald. |
|||
 |
Nadat binnen de kortste keren een volledige basisschool tot stand kwam, begonnen
er parallelklassen te komen, de wijkschool werd eerst groter dan de hoofdschool en
nu is zij de grootste basisschool in de regio geworden op één vestigingsplaats. Tussen 1963 en nu werd hier een succesverhaal geschreven...onder wisselende benamingen: wijkschool van het K.A., Rijkslagereschool II, Rijksbasisschool St-Rochus, Zilverberk. |
|||
 |
Belangrijk is dat Zilverberk het nieuwe millennium kon
instappen met een stevige structuur en organisatie.
Haar onverpoosd streven naar kwaliteitsonderwijs en —opvoeding zijn andere solide waarborgen voor de toekomst. |
|||
 |
Bovendien werden er nieuwe troeven op tafel: de verbouwingen aan de
kleuterpaviljoenen en de turnzaal en het verder uitbouwen van ons
ongeëvenaard informaticapark. Er is vooral de wil om alert te blijven voor verrijkende uitdagingen, nu nog in toekomstnevelen gehuld, op pedagogisch-didactisch gebied. |
|||
 |
De grote opdracht luidt echter om nooit of nimmer
op de lauweren te gaan rusten, maar altijd de pole-position te ambiëren, en die
verwerven zal alleen met hard te blijven werken aan de kwaliteitszorg mogelijk te
blijven. In afwachting knipogen wij met veel optimisme naar de toekomst waarin het succesverhaal “Zilverberk” kan worden geschreven onder de titel: eeuwen volgen en gelijken op mekaar. |
|||